Les Poilus

Samen de loopgraven in
Algemeen - Spelverloop - Beoordeling - Voordelen & Nadelen - Foto's - Documenten - Tips - Reacties

We zitten nog in de herdenkingsperiode van WOI en uiteraard heeft dit ook zijn gevolgen voor de spellenindustrie. Het moest wel dat er spellen met dit thema aan de oppervlakte zouden komen in deze periode. Les Poilus is er hier eentje van en het is bovendien een uitstekende aanvulling van je spellenkast.

Coöperatieve spellen over de wereldoorlog zijn niet dik bezaaid. Ze hebben in het spel het thema ook mooi proberen vorm te geven. Je speelt naar de vredesduif om het spel te winnen en als het monument (met de namen van Les Poilus ter nagedachtenis) bloot komt te liggen is het game over. Ook de speeches die je kan geven in het spel (een actie waarbij je kaarten kan wegspelen) bevatten leuke tekstfragmentjes. Over het artwork zelf heeft altijd iedereen wel zijn mening, maar het is in elk geval af. Zo is ook de binnenkant van de speldoos geïllustreerd, je kan er namelijk je oproepingsbrief in terugvinden. Het geheel is een mooi kunstwerkje.

Over het spel zelf dan. Het spel bevat zeker voldoende originele spelelementen. De leider kan zelf beslissen hoeveel kaarten iedereen op handen neemt. Kiest hij er te veel ga je ze niet weg kunnen spelen en dan zakt je moraal op het einde van de ronde. Kiest hij er te weinig, dan blijft de moraal misschien wel goed zitten, maar echt vooruit kom je dan ook niet. Verder hebben de spelers nog de keuze wanneer ze welke kaarten proberen kwijt te spelen en hoe je nu het best je klavertje vier en je speeches (beiden om kaarten te verwijderen) inzet. Tot slot moet je nog inschatten wie het best ondersteuning kan ondersteunen op het einde van de ronde, want er is er maar eentje die wat hulp geboden kan krijgen. En dan zijn er nog die "pest of cholera" kaarten. Ze moeten gespeeld worden en je moet er mee kunnen omgaan. Zo kan het zijn dat er iemand niet meer mag praten, dat iemand een fobie krijgt voor een bepaald gevaar waardoor dit jullie sneller de das omdoet of dat iemand uitgeroepen wordt tot egoïst en niemand anders meer zal ondersteunen. Kortom, voldoende keuzes en problemen voor alle spelers individueel, maar ook is wat overleg noodzakelijk, zoals het bij een goed Coöperatief spel hoort te zijn.

De moeilijkheidsgraad is zeker niet van de poes. Ik moet hem nog winnen, maar we zijn er dikwijls genoeg dichtbij geweest waardoor het duidelijk is dat het moet kunnen. Ook weer zoals een goed Coöperatief spel moet zijn. Voldoende uitdaging, maar het einde moet in zicht zijn wat alleen maar de herspeelbaarheid ten goed komt.

Op het moment van schrijven is er wel alleen nog maar een Franse versie beschikbaar. Als je helemaal geen Frans spreekt kan dit wel problemen geven, maar een lijstje waarop alle kaarten worden uitgelegd past op een A4tje en kan klaar gelegd worden. Als je toch je ongeduld kan bedwingen kan je eventueel wachten op de Engelse versie van Cool Mini or Not die de naam The Grizzled zal krijgen.

Ik kijk in elk geval al uit naar mijn volgende spelletje!

Dit spel wordt te koop aangeboden bij Spelshop

Naar speloverzicht


Nieuws - Spellen - Markt - Prijzen - Links - Blog - Login - Registreer - RSS - Online Casino

Unieke bezoekers:

blog counter

Statistieken